Kinderen kunnen signalen vertonen die wijzen op leerproblemen. Sommige kinderen hebben een zuivere leerstoornis zoals dyslexie, dysorthografie en dyscalculie. Deze primaire leerstoornissen kunnen voorkomen in combinatie met een andere stoornis zoals ADHD of een taalstoornis. Leerproblemen kunnen zich ook manifesteren bij kinderen met een vertraagde leerontwikkeling, bij minderbegaafde kinderen of bij kinderen met een psychosociale en psychopathologische aandoening. Sommige leerproblemen zijn het gevolg van nietverbale leerstoornissen of zijn een restletsel van eerder opgelopen neurologische beelden.
Dyslexie en dysorthografie zijn hardnekkige problemen. Het kind heeft een lees- en spellingsstoornis als het er niet in slaagt om diverse lees- en spellingsvaardigheden te verwerven, deze toe te passen en te automatiseren.

De volgende signalen kan men opmerken:

• traag leestempo
• zwak begrijpend lezen door leestechnische problemen
• traag schrijftempo
• niet toepassen van spellingsregels
• veel fouten bij overschrijven van het bord
• problemen met abstracte en fi guurlijke taal
• woordvindingsproblemen bij vermoeidheid
• ongestructureerde verhalen en opstellen
• …

Dyscalculie kan gezien worden als een zeer hardnekkige stoornis m.b.t. de nodige rekenvaardigheden. Bij kinderen met een rekenstoornis treden stagnaties op in het proces van het leren rekenen. Het automatiseren van een aantal basisvaardigheden levert heel wat problemen op. Zowel het voorbereidend, aanvankelijk als gevorderd rekenen verlopen moeizaam.

Enkele voorbeelden van probleemgebieden:

• visueel herkennen en benoemen van rekensymbolen en getallen
• rekentaal en begrippen zoals meer, minder, …
• omkeren van getallen
• impulsieve werkwijze
• weinig opmerkzaam voor details
• weinig flexibiliteit in het toepassen van de aangeleerde strategieën
• ontbreken van zelfcontrole
• inprenten en oproepen van informatie
• …

Om een goed beeld te krijgen van de problemen moeten naast het leerproces alle ontwikkelingsremmende en -beïnvloedende factoren van het kind en zijn omgeving onderzocht worden. Het multidisciplinair onderzoek omvat verschillende luiken en start met een intakegesprek waarbij gegevens worden verzameld over de verschillende ontwikkelingsgebieden van het kind. Daarnaast worden de schoolloopbaan en de
leerprestaties in detail overlopen.
Het medisch onderzoek behelst een neurologische screening en een evaluatie van het gehoor, de visus en de algemene gezondheidstoestand van het kind. Nadien worden de belangrijkste functies (perceptie, aandacht en concentratie, geheugen, taal en spraak, praxie en motoriek) uitgebreid onderzocht en het leerproces geanalyseerd.
Mits toelating van de ouders neemt het team contact op met het CLB of met andere diensten die het kind reeds onderzocht hebben en/of behandeld hebben om ook via deze bronnen informatie te verzamelen.
Wanneer alle onderzoeken beëindigd zijn, worden in een multidisciplinaire teamvergadering alle gegevens uitgewisseld en geïnterpreteerd om tot een diagnose te komen. De resultaten worden met de ouders besproken en indien nodig start een multidisciplinaire behandeling.

Een goede differentiaaldiagnostiek is de basis voor het geïndividualiseerd revalidatieprogramma.

Naargelang de differentiatie bevat het revalidatieprogramma volgende aspecten:

• lees-, spellings-, schrijf- en rekentherapie
• training van relevante functies zoals taal, spraak, praxie, gnosie, psycho- en
• neuromotoriek, cognitie
• ouderbegeleiding en participatie
• begeleiding van de omgeving
• psychotherapie
• medisch advies

Het individuele revalidatieprogramma bevat een integratie van aangewezen technieken en methodes vanuit diverse referentiekaders zoals de informatieverwerkingstheorie, de leertheorie, de neuropsychologie, orthodidactische theorieën e.a. Het revalidatieteam evalueert de vooruitgang continu en stuurt het revalidatieprogramma zo nodig bij.